De zomerse dagen zijn weer in het land en daarmee ook de zin om de barbecue aan te steken

Ingrediënten

Volledige sardines, zalmfilets (met hun vel), diverse vleessoorten (kippenboutjes, rundbrochettes, merguez), sap van een halve citroen, kruiden.

Recept

Kruid alles en pers de citroen uit over de vis. Voor de zalmfilet: bak eerst de kant met het vel en houd ze goed in de gaten. De kleur van het vlees verandert snel van oranje naar roze van onder naar boven. Van zodra de grote helft van het vlees roze is en bak nog een tweetal minuten op maximum vuur. Zo blijft de zalm zeer sappig en zacht. Voor de rest bak je het vlees en de sardines enkele minuten aan beide kanten, afhankelijk van de hevigheid van het vuur. En smullen maar

Aangeraden wijn
Een touraine wijn : Henry Marionnet Première Vendange 2007

Nota Bene: vertaling door iedie

Het is echter gemakkelijk om een route uit te stippelen die vertrekt uit Pauillac en die de naburige appellations aandoet. Een circuit dat de gekende Route des Vins du Médoc volgt, langs de departementale D2, die Bordeaux verbindt met Pointe des Graves. Het landschap is er verrassend en de Gironde speelt met de wijngaarden.

Pauillac
Pauillac is een van de grootste appellations van de Medoc sinds 1936. Ze strekt zich uit over 1100 hectare op een 40-tal kilometer van Bordeaux. Deze gemeente telt minstens 37 wijndomeinen waarvan er 18 geklasseerd werden als Grand Cru in 1855, ondermeer het beroemde Château Lafite Rothschild en Château Latour.

De wijnen uit Pauillac zijn alleen rood en beperken zich niet tot een prestigieuze naam. Ze hebben een reputatie van kwaliteit, bewaarkracht en een mineraal en gestructureerd karakter. Een vakantie in dit charmante dorpje is ideaal om de voorouderlijk tradities te leren kennen.

Pauillac, de hoeksteen voor uistapjes in de Medoc, is een charmante stad die benadeeld wordt door een kleine jachthaven. De natuur vormt er het unieke landschap en er zijn vele activiteiten die de opwaardering van deze terroir bevorderen: la Fête de l’Agneau de Pauillac (in mei) bijvoorbeeld, een ode aan de gastronomie. Of de gratis wijndegustaties georganiseerd door La Maison du Tourisme et du Vin de Pauillac, elke donderdag van juli en augustus waarop enkele wijnboeren aanwezig zijn.

Gastronomie
De schapen van de Medoc hebben een reputatie van uitzonderlijke smaakvol wit vlees, overheerlijk in combinatie met brood, gebakken aardappelen of versiert met plakjes truffel.

Je blijft niet onverschillig bij de smaak van een entrecote met sjalotjes, gebakken eendenborstfilet of duif, ortolaan en snip (2 soorten vogel).

Tot slot zijn de pibales of civelles, jonge palingen die tegen de stroom zwemmen in een brede riviermond, en ook rivierkreeftjes zijn ware schatten uit de Gironde.

Domeinen
Vertrekkende vanuit Pauillac en zijn vele kastelen is het mogelijk en zelfs gemakkelijk om verschillende uitstapjes te doen naar de wijngaarden van de Medoc om er de appellations Pauillac, Médoc, Saint-Julien et Saint-Estèphe van te ontdekken.

Pauillac
Château Pontet-Canet
Château Lynch-Moussas
Château Peyrabon

Médoc
Château Les Ormes Sorbet
Château Haut-Maurac
Château Loudenne

Saint-Julien
Château Lagrange
Château Branaire-Ducru
Château Ducru-Beaucaillou

Saint-Estèphe
Château Andron Blanquet
Château Lilian Ladouys
Château Montrose

Noteer alvast het grootste evenement van het wijnjaar in je agenda: de Printemps des Châteaux (jaarlijks in april): 52 wijndomeinen openen hun deuren voor bezoekers, gratis en zonder afspraak. Natuurlijk kan er ook geproefd worden.

Logeren

Chambres d’hôtes

La Hourqueyre

Le Domaine du Bel Air

Beau Séjour

Vakantiehuisjes

La Chenaie

Les Vendangeurs

Meer weten

Maison du tourisme et du vin de Pauillac

Professionele blog door medewerkers van het netwerk oenotoerisme: “Destination Vignobles en Médoc”

Un carnet de voyage touristique en Médoc (pdf)

Chambres d’hôtes en Médoc

Nota Bene: dank u iedie

Bodega Poesia is een domein dat wijnen tot stand brengt uit één van de oudste wijngaarden van de Mendoza. Ze plantten stevige Malbec en Cabernet Sauvignon uit 1935 ranken op het eigendom dat zich bevindt in het hart van de Lujan de Cuyo op 900 m hoogte. Het is een historische plaats die erkend wordt als “primera zona” voor de Argentijnse Malbec. De traditionele manier van werken, zonder pesticiden of onkruidverdelger wordt door de omgeving enorm gerespecteerd. Een kleine productie van ongeveer 20 hectoliter per hectare en de manuele oogst in manden van 15 kilo maakt het mogelijk om de natuurlijke kwaliteit van de druiven te bewaren. De vinificatie gebeurt in kleine vaten van hout en roestvrij staal van 50 tot 120 hl. De wijnen rijpen 12 tot 18 maanden op oude en nieuw Franse eikenhouten vaten die speciaal uit de Bordeaux geïmporteerd worden. Deze traditionele en gerespecteerde methodes brengen een zeldzaam product tot stand.

Hélène en Patrice streven ernaar om hun wijnen, zowel de blends als de wijnen van 1 druivensoort, de identiteit van de “terroir” mee te geven, zoals ze deden voor hun grand crus in Bordeaux. Ze worden daarin bijgestaan door hun vriend en raadgever Alain Raynaud, eigenaar van Château La Croix de Gay (Pomerol). Samen zoeken ze naar evenwicht en elegantie. Het is dus met een permanent oog voor detail dat ze hun gamma, waaronder Clos des Andes en Pasodoble, produceren. Het is de uitstekende combinatie van de bordelaise visie en de Argentijnse bodem.

Een blend met even grootte percentages kruidige Syrah, krachtige Malbec en geraffineerde Cabernet Sauvignon in combinatie met de Argentijnse grond is hen nooit voor gedaan! De cuvé Pasodoble is geboren uit de ervaring die Hélène Garcin en Patrice Lévèque meebrachten uit Gracin (Bordeaux) en uit hun kennis van de terroir van Mendoza. De Pasodoble 2005 is een heel expressieve wijn met een sterke Argentijnse identiteit, toetsen van kleine rode vruchten en een fijne elegante structuur. Een voortreffelijk verhouding prijs – kwaliteit!

Argentinië wordt gezien als één van de Zuid-Amerikaanse landen die het meest geschikt is voor de druiventeelt en de provincie Mendoza is daarvan een schat met optimale geologische en klimatologische omstandigheden. Daar groeit de belangrijkste druivensoort van de regio. De Malbec komt er het best tot uiting. De 5 hectaren oude wijngaarden met Malbec op de Bodega Poesia worden bewerkt zonder chemische producten op een klei- en leemachtige bodem met slib en kiezels in de ondergrond. Daaruit wordt de Clos des Andes geproduceerd, die vooral in 2001 een topwijn was en vandaag nog jaargangen voortbrengt. Zeker eens proberen!

Waar vind je deze wijnen?

De wijnen van de Bodega Poesia zijn uitzonderlijk gecommercialiseerd voor privéverkoop door 1jour1vin. Om gewaarschuwd te worden van acties in de toekomst volstaat het om je in te schrijven op de website van 1jour1vin (Vinogusto is peter).

Nota Bene: dank u iedie !

Op het programma staat wijn, wijn en nog eens wijn. Gasten, actualiteit over de stromingen, bezoeken aan wijngaarden, toerisme, recepten, boeken, enz, alles in 1 uur propvol informatie en gesprekken (volgens ons is hij een beetje praatziek).

Hoewel het programma vooral gericht is op Frankrijk treedt het programma regelmatig buiten zijn oevers voor een avontuur in andere landen.

Alle vorige uitzendingen zijn te beluisteren via de podcast (de uitzendingen zijn natuurlijk in ’t Frans…)

Hier volgt een zomerreceptje met bedwelmende pesto smaken :-).

Ingrediënten (voor 4 personen)

600 g rundsvlees in dunne schijfjes (zoals voor carpaccio)
20 sneetjes parmaham
100 g de parmezaan
25 g basilicumblaadjes
100 g pijnboompitten
3 teentjes knoflook, in 2 gesneden en ontpit
100 ml olijfolie
50 ml kippenbouillon
Rucola sla
Gemalen peper en zout
Balsamico azijn

Recept

Mix parmezaan, basilicum, pijnboompitten, look en olijfolie totdat je een homogeen beslag zonder brokken bekomt. U hebt zojuist uw pesto gemaakt. Voeg peper en zout toe. Laat de pesto samen met de kippenbouillon gedurende enkele minuten op een zacht vuurtje koken.

Laat vervolgens het rundsvlees bruin kleuren (laat beide zijden enkele seconden bakken).

Schik vervolgens één of twee sneetjes parmaham op het rundsvlees en besmeer vervolgens met de pesto. Rol de sneetjes op en snij in schijfjes van enkele centimeters lang.

Schik de rollades op de sla. Voeg een straaltje olijfolie en balsamico azijn toe. Smakelijk :-).

Tips

• Parmezaan is gewoonlijk al behoorlijk gezouten, dus voeg niet te veel zout toe aan de pesto.
• Indien het rundsvlees vers en van goede kwaliteit is, kan u het rauw eten.
• U kan tevens het rundsvlees vervangen door kalfsvlees.

Wijn

Villa Antinori 2003 of Viñas del Vero Coleccion Cabernet Sauvignon 2003.

De wijnbouwer stelt letterlijk planten in zijn wijngaard te beschikking voor particulieren, zodat ze hun eigen cuvée kunnen kiezen en er toezicht op houden. Dit alles gebeurt via een proces en een chronologie dat toelaat alles op de minuut te volgen via internet (interface, nieuwsbrief). Je wordt begeleid door een groep professionelen die je volgen via boeiende etappes die leiden tot de creatie van een millésime: de oogst, vinificatie en uiteindelijk: het proeven van je eigen cuvée.

Aan de hand van een bezoek aan het microperceel ter plaatse, dat opgeluisterd wordt met een voordracht, degustaties met oenologen en een ontmoeting met de producent maak je kennis met hun knowhow, hun passie voor hun domain en de regio en kom je in contact met de plezieren van een terroir.

Ook andere wijnbouwers hebben hetzelfde spoor gevolgd:

Château Montana-Saurel (Roussillon)

Domaine Janisson-Baradon (Champagne)

Domaines Bunan (Bandol)

Domaine du Clos Roussely (Touraine)

Oorspronkelijk was het een aantrekkelijk idee, 3 wijnliefhebbers verenigd op mesvignes.com.

Om te ontdekken: Bons plans de vignes en ligne (Libération 24/11/2007)

Nota Bene : dank u iedie

Hij is een overtuigde man en is succesvol dankzij de kwaliteit en de reputatie van zijn Châteauneuf-du-Pape La Reine des Bois. Daarmee bereikte hij de top van de jonge, dappere en visionaire wijnbouwers. Voortaan zal er met hem rekening gehouden moeten worden. Een warme, boeiende, gepassioneerde ondernemer. Je bent direct geneigd om Christophe te vergezellen in zijn wijngaarden, de “tumicules” (zie verder) te bewonderen en de vlucht van de houtsnip te bespieden. Dat is de koningin van het bos die haar mooie naam aan het domein gaf.

Hoe ben je ertoe gekomen om wijn te maken en een domein te starten?
Strikt genomen stam ik niet af van een familie van wijnbouwers. Mijn vader was industrieel. In school volgde ik handel en ik was niet van plan om een wijngaard te starten. Mijn moeder komt wel uit een familie van wijnbouwers uit Tavel die al bestaat sinds de 16e eeuw. In 1986 is mijn vader gestopt met werken. Wij hadden toen een wijngaard in pacht. Ik kreeg de mogelijkheid om de wijngaard over te nemen en ik ben gestart terwijl ik eigenlijk niets van wijnbouw kende. Ik heb veel wijnbouwers ontmoet. Weet je, in onze regio is men nogal koppig, we vertrouwen op onze intuïtie. Als je gepassioneerd bent leer je zeer snel bij. Ik heb snel ontdekt dat niet luisteren naar anderen zeer goed is. Bij de eerste samenkomsten van producenten waarbij ik assisteerde waren indrukwekkende personen aanwezig, mensen die belangrijk geweest zijn voor de appellation en die veel te vertellen hebben over hun afgelegde weg. Ik luisterde geduldig naar hen, dat wel, en met respect. Maar ik bleef met een wrange nasmaak zitten. Het leek me allemaal zo idioot. En geloof me, domheid wordt overgedragen van vader op zoon. Let wel, er zijn buitengewone mensen in het wijnbouwersmilieu, zowel in Châteauneuf als in Vacqueyras. In Tavel waren ze toen zeldzamer, hoewel dat nu veranderd is. Er was een kweekschool van incompetente mensen die mij constant wilden zeggen wat ik moest doen: de kweekmethode, het vinificatieproces. Maar ik heb toch mijn eigen methodes gekozen. Ik heb enkele stommiteiten begaan en heb enkel tegenslagen gehad, met het risico dat ik de rest van mijn leven zou moeten afbetalen. Maar ik heb ook goede voorgevoelen gehad en vooral, de wil om dingen te overhoop te gooien. De traditie is heeft geen waarde op zich want ze kan leiden tot middelmatigheid. Je moet durven veranderen, jezelf aanpassen. We bevinden ons in een bevoorrecht gebied, een buitengewone terroir. Mijn grootvader heeft gevochten voor een AOC in Tavel. Het is samen met de Châteauneuf-du-Pape één van de eerste appellations van Frankrijk. De mensen in die tijd hebben zich ingezet met buitengewone moed. De daaropvolgende generatie rustte op het werk van hun ouders en stuurde de regio richting catastrofe Het begin van de jaren ’70 was een keerpunt door de komst van de chemie, insecticiden en onkruidverdelgers. De wijnbouwers dachten dat hun leven er veel gemakkelijk op zou worden, ze wisten niet wat de gevolgen waren. In 1980 beseften ze dat ze in een impasse zaten: de gezondheid was in gevaar, zowel die van hun buren als die van hun klanten. Het taste de kwaliteit van onze regio aan. Mijn grootste trots, meer nog dan een hoge Parker-score of goede recensies in gidsen, is dat ik met die werkwijze gestopt ben en begonnen ben met het recupereren van dode grond. Na 10 tot 15 jaar worden het weer levendige en interessante bodems. Er wordt over me gepraat, maar dat kan me niet schelen.

Ik verkies een wijn die de terroir weerspiegelt, niet de druivensoort, de vinificatie of de fermentatie. En dat verandert alles: het veroorzaakt complexe en unieke wijnen en het is niet altijd gemakkelijk om ze onmiddellijk te appreciëren. Maar ze zijn zeldzaam en kostbaar voor zij die de tijd neemt om ze te proeven. Ik ben het gelukkigst als ik tumicules op de grond zie – ken je dat, dat is wat regenwormen afscheiden - dan weet ik dat er leven in de bodem zit. Daar wordt geen rekening mee gehouden als de prijs van een fles bepaald wordt. Het is een kwestie van goed en ethisch werken. Volgens mij is dat het spoor dat we moeten volgen. De kwaliteit die merkbaar is, is onvergelijkbaar. De generatie van mijn ouders is een verloren generatie, vastgelopen op hun zekerheden. Ze trekken zich stilaan terug om plaats te maken voor een nieuwe en bewuste generatie die klaar is om er in te vliegen. Jongeren van 20-30 jaar die wijngaarden willen herwaarderen komen bij ons kijken, ons ontmoeten en stellen ons vragen. Ze komen om te proeven en om ervaringen te delen. Ze respecteren ons (hoewel de ouderen ons verachten). Het gaat de goede kant op met de heropwaardering van de appellation.

Wanneer je hebt over nieuw leven blazen in dode terroirs, verwijst u dan naar de percelen die u gekocht hebt om de appellation Condrieu (witte Rhône wijn, 100% Viognier) te produceren?
Dat was een plotse ingeving, een terrein uit de 4de dimensie: mooie wijngaarden en een mooie regio. Maar de hellingen van Condrieu zijn zeer schuin, het is een evenwichtsoefening. De onmiddellijke waarde van het product komt door het feit dat het fruit een waar gevecht moet leveren. Voor mij is dat een logisch vervolg op onze rode en witte wijn, het is een ongelofelijke kans, ik verzorg de percelen met passie en liefde. Het is een waar genoegen om enkele flessen Condrieu in ons gamma te hebben. Ik zou graag ook Saint Joseph ontdekken als de gelegenheid zich voordoet. Een uitzonderlijke appellation die niet genoeg erkend wordt.

U bevindt zich in het gebied van de Tavel appellation, de rosé van de Rhône bij uitstek. Men zegt zelfs dat “de rosé in het bloed van Christophe Delorme stroomt”. Maar de rosé lijdt onder talrijke clichés en een slecht imago in de algemene opinie. Hoe pak je dat aan?
Mijn moeder is in Tavel geboren, mijn wortels zijn hier. Ik voel mij vóór alles een inwoner van Tavel. De rosé is inderdaad niet de meest interessante wijnsoort om te produceren, maar haar complexiteit ontgaat ons niet. Er bestaan duizenden werkwijzen om rode wijn te verbeteren. Bij rosé ligt dat “in de handen van God”. Hij beslist over het evenwicht en de kleur. Veel mensen denken dat het een simpele wijn is, maar ik wil dat tegenspreken want Tavel heeft een uitzonderlijke terroir. Het heeft potentieel om nog verder te gaan: ongelofelijke duurzaamheid, scherpte en complexe aroma’s. Je moet ze geduldig proeven, zoals de rode wijn, om zijn uitzonderlijke nuances en kwaliteiten in je op te nemen. Ik wil me inzetten om de rosé opnieuw als grote wijn erkenning te geven.

U hecht veel belang aan de uitleg en de verklaring van uw millésimes. Zal 2007 een goed jaar zijn volgens u?
2007 zal een grandioos jaar zijn. De consument zal er dol op zijn. Professionele critici, die wijn beoordelen op bewaarkracht, zullen een toontje lager zingen, want ze zullen niet zo goed bewaren als de wijnen van 2005. Maar om jong te drinken zijn ze prachtig, fijn en vol met fruit. Het is een jaar waarvan het succes veralgemeend zal worden. Mijn favoriete jaar is 2005. 2007 heeft veel weg van 2000: geen opvallende tannines, volle en fijne wijn. Voor de rosé en de witte wijn is het beste jaar sinds lang: ze zijn korrelig, duurzaam en hebben veel finesse. Er zullen zeker kleine wondertjes verkocht worden. We hebben net de Lirac Reine des Bois van 2006 gebotteld, met perfecte tannines, sappig, en toch denk ik dat ik de 2005 verkies. Ik vergelijk met de millésimes van andere regio’s verklaarde je recent: “dit jaar is zo moeilijk voor andere regio’s dat ze luid en duidelijk zullen moeten toegeven dat we heel verschillend zijn.”

Het probleem is dat de Bordeaux de millésime bepaalt. Als de Bordeaux niet goed is, wordt heel het jaar slecht verklaard. De producenten van de Vallée du Rhône (merk op dat ik niet “Côtes du Rhône” zeg, want dat is een slechte appellation) lijden onder een ondergewaardeerd beeld in de media. Daarboven komt dat we hier in Zuid Frankrijk niet ernstig genomen worden. Het is onbegrijpelijk dat men een hoge toon aanslaat als het om het belang van de Bordeaux en de Bourgogne gaat, waarna men in het beste geval even bij de Loire wijnen stilstaat, omdat de Loire niet ver van Parijs ligt. Nochtans kunnen wij grote wijnen maken. Ik heb grote wijnbouwers uit Bordeaux en Bourgogne ontmoet en ik kan zeggen dat ze niets misgun. Onze wijnen hebben verschillende persoonlijkheden, en maar best ook.

Hoe verklaart u het succes van uw Châteauneuf, vooral dan in de Angelsaksische wereld?
Eerst en vooral kan het succes van de Châteauneuf de mensen richting Tavel doorverwijzen. Maar niemand bedank ons hiervoor, integendeel. Maar ik maak me niet veel zorgen. In het universum van de grote wijnen in de regio zijn we evenwaardig met andere. We vinden het vooral belangrijk dat onze wijnen toegankelijk zijn en altijd beschikbaar in de kelder op het domein. We laten ons niet gemakkelijk verleiden om ze per opbod te verkopen en te speculeren op relatief succes. Dat is ongezond. Amateurs representeren het grootste deel van de bevolking. Het zijn liefhebbers die willen ontdekken, profiteren en drinken, ze speculeren niet om dan weer te verkopen.

U beperkt dus het aantal flessen Châteauneuf-du-Pape die voor verkoop bestemd zijn zodat ze altijd toegankelijk zijn?
Het is de bedoeling dat er altijd flessen beschikbaar zijn in onze kelders. Je weet nooit dat iemand het licht ziet en besluit even bij ons te stoppen. We vinden het belangrijk om mensen goed te ontvangen, onze ervaring te delen, hen te laten proeven en uitleg geven. Dat spoort ze aan om te blijven rondhangen en ook andere dingen te ontdekken. Onze reputatie is gebaseerd op de Châteauneuf, maar wanneer andere wijnen geproefd worden, zoals de Tavel, en men neemt er wat tijd voor, dan zijn de vooroordelen snel vergeten. Bezoekers zeggen dat ze “ons aanbidden”. Dat is onze beloning: als onze appellations overtuigen. Je kunt niet altijd de beste zijn. Ik maak fouten maar ik heb evolueer, stel alles opnieuw in vraag zodat ik een nieuw kijk op de zaak krijg. Zo ontdekken we nieuwe pistes. We vinden het belangrijk om mee te zijn met de kopgroep en wijn te maken die men graag drinkt. In dat verband is het concept van toegankelijke en drinkbare wijnen dat men in de media probeert te verkopen een ramp. Onder het mom van die ‘drinkbaarheid’ drinkt men waterige, platte wijnen waarvan ze zeggen dat ze verfrissend zijn. Als je dorst hebt, drink dan water! Men gaat hier nogal licht over. Mijn passie gaat uit naar de wijngaard en de werken in de wijngaard. Als ik wijn drink, dan wil ik daarin de terroir, de materie en de concentratie proeven. Ik wil voelen dat de druiven het beste uit de grond gehaald hebben. Zo niet, dan kan je evengoed Evian drinken. Journalisten vinden dikwijls dat ik ongelijk heb, maar ik verkies om wijnen te maken die ik zelf graag drink.

Nota Bene: dank u aan iedie voor de vertaling

In een oogopslag hebt u toegang tot alle millésimes 2007 op Vinogusto met commentaren en verkooppunten.

Ingrediënten (voor 4 personen)
12 reuzengarnalen, 2 handen vol natuurlijk griesmeel, een ui, 2 teentjes knoflook, 1 klein handje blonde rozijnen, 2 kleine tomaten, 1 rode paprika, 1 groene paprika, 1 soeplepel kurkuma, 1/2 koffielepel komijn, een snufje van pilipili, 1 Spaanse peper, het sap van een 1/2 citroen, enkele versnipperde muntblaadjes en enkele hele blaadjes, boter, wijnazijn, koolzaadolie, olijfolie, zout en zwarte peper van de molen.

Bereiding
Pel de garnalen. Snij de rug de volledig lengte open om de zwarte draad eruit te trekken. Leg opzij.
Snij de paprika’s in 2 (horizontaal). Leg ze met de schil omhoog onder de grill tot ze lichtjes zwart zijn. Haal ze uit de oven, laat afkoelen, verwijder de zaadjes en zaadlijsten en snij in kleine blokjes.
Snij met een mes een kruis aan de onderkant van de tomaten en leg ze 10 seconden in koken water. Dompel ze vervolgens in koud water en verwijder de schil. Snij de tomaten, haal de pitjes eruit en verdeel in kleine blokjes.
Versnipper de ui, de teentjes knoflook en de Spaanse peper (vergeet niet om de zaden van de Spaanse peper weg te nemen). Stoof vervolgens de paprika’s, de helft van de look en de ui in een kleine pan met boter gedurende enkele minuten op een gemiddeld vuur.
Ondertussen verwarm je de druiven in een kleine pot met water om ze een beetje te laten wellen.
Doe het griesmeel in een kom. Kook water voor het griesmeel (respecteer de verhouding die op de verpakking staat). Voeg het water bij het griesmeel en laat bedekt een 10-tal minuten wellen.
Verhit een beetje olijfolie in een wok. Doe de rest van de look met de garnalen in de wok en kook ze enkele minuten op een hevig vuur.
Roer het griesmeel goed om met een vork om te verwijden dat het gaat samenklitten. Voeg een nootje boter toe en roer goed om.
Voeg de paprika’s, de look, de ui, de Spaanse peper, de kurkuma, de komijn, de pilipili, de tomaten, de munt en de druiven toe aan het griesmeel. Overgiet met een beetje koolzaadolie en wijnazijn. Kruid met peper en zout en meng goed.
Bedek de borden met een bedje van het griesmeelmengsel en verdeel er enkele garnalen erover. Werk af met een blaadje munt.
Dien onmiddellijk op.

Tip
U kunt de munt vervangen door koriander. Ik raad u het gebruik van beide af omdat het 2 krachtige aroma’s zijn. U zou het risico lopen dat de schotel teveel sterke aroma’s bevat.

U wilt meer erover weten
Kurkuma (niet te verwarren met curry, waarvan kurkuma een onderdeel is) is een kruid dat kanker tegengaat en een van krachtigste natuurlijke ontstekingsremmers ter wereld is. Zijn voordelen voor uw gezondheid zijn uitzonderlijk. Merkt eveneens op dat het verbruik van zwarte peper (dat in de Indische keuken vaak samen met kurkuma wordt gebruikt) ervoor zorgt dat de kurkuma tot 1000 keer beter in het lichaam wordt opgenomen.

Wijn
Een chardonnay van Viñas del Vero…

PS: groetjes aan iedie die ons geholpen heeft…